خريد اينترنتي

بررسي عوامل موثر بر ريسك اعتباري و اولويت بندي معيارهاي امتيازدهي اعتباري مشتريان بانكي با تكنيك AHP

استعلام معوقات بانكي با كد ملي

ريسك اعتباري احتمال ضرر ناشي از عدم موفقيت وام گيرنده در بازپرداخت وام يا تحقق تعهدات قراردادي است. به طور سنتي، اين ريسك را نشان مي‌دهد كه وام دهنده ممكن است اصل بدهي و بهره را دريافت نكند كه منجر به قطع جريان پول نقد و افزايش هزينه‌هاي جاري مي‌شود. جريان نقدي اضافي ممكن است براي تامين پوشش اضافي براي ريسك اعتباري در نظر گرفته شود. اگرچه نمي‌دانيد دقيقا چه كسي تعهدات را چشم پوشي مي‌كند، اما ارزيابي صحيح و مديريت ريسك اعتباري مي‌تواند شدت ضرر را كاهش دهد. پرداخت بهره از وام گيرنده يا صادر كننده بدهي، پاداش وام دهنده يا سرمايه گذار براي فرض كردن ريسك اعتباري است. بهترين راهكار براي مديريت ريسك اعتباري استفاده از خدمات شركت‌ اعتبارسنجي است. اين شركت‌ها داراي سامانه‌هايي هستند كه از تكنيك‌هاي مدرن و جديد مانند تكنيك AHP براي رتبه بندي اعتباري و اعتبارسنجي استفاده مي‌كند. در موسسات و آژانس‌هاي اعتبارسنجي از مشتريان بانك‌ها و متقاضيان دريافت وام استعلام بدهي بانكي با كد ملي و استعلام بانكي با كد ملي گرفته مي‌شود.

بررسي عوامل موثر بر ريسك اعتباري

بررسي عوامل ريسك اعتباري، اختصاص اعداد قابل اندازه گيري و قابل مقايسه با احتمال خطر پيش فرض يا گسترش ريسك، يك مرز مهم در امور مالي مدرن است. عواملي كه در ريسك اعتباري تاثير مي‌گذارد از معيارهاي خاص وام گيرنده، از ميزان بدهي،گرفته تا ملاحظات گسترده بازار مانند رشد اقتصادي، متغير است. ايده اين است كه بدهي‌ها را مي توان به صورت عيني ارزيابي و پيش بيني كرد كه به محافظت در برابر ضرر مالي كمك مي‌كند. چندين متغير اصلي براي در نظر گرفتن وجود دارد: سلامت مالي وام گيرنده؛ شدت عواقب پيش فرض براي وام گيرنده و بستانكار؛ رتبه و نمره اعتباري؛ روند تاريخي در نرخ‌هاي پيش فرض و انواع ملاحظات كلان اقتصادي.

تكنيك AHP چگونه كار مي‌كند؟

شركت‌ها و آژانس‌هاي اعتبارسنجي براي مديريت ريسك اعتباري بانك‌ها و اعتبارسنجي و رتبه بندي اعتباري از تكنيك فرايند تحليل سلسله مراتبي (AHP) در كنار ديگر تكنيك‌ها و روش‌ها استفاده مي‌كنند. در طي 30-35 سال گذشته AHP توسط هزاران سازمان از سراسر جهان به طور كامل مورد آزمايش قرار گرفته است و به نظر مي‌رسد كه كار مي كند! بسياري از مطالعات موردي وجود دارد كه توصيف مي‌كند، سازمان‌هاي بزرگ چگونه از AHP براي تصميم گيري‌هاي استراتژيك براي دستيابي به نتايج بهتر استفاده مي‌كنند.

وقتي به مطالعات موردي پرداخته مي‌شود، متوجه خواهيد شد كه از اين روش براي حل انواع مشكلات تصميم گيري استفاده شده است. برنامه‌هاي AHP مربوط به اولويت بندي پروژه، انتخاب فروشنده، انتخاب فناوري، اعتبارسنجي، تصميم گيري در مورد استخدام، اولويت بندي معيارهاي امتيازدهي و ... وجود دارد. داشتن يك رويكرد خوب به اين شركت‌ها و آژانس‌ها اجازه مي‌دهد تا تصميم گيري خوب جزئي از فرآيندهاي روزمره شود.

با AHP، يك تصميم پيچيده به اهداف، گزينه‌هاي جايگزين و معيارهاي واضح تبديل مي‌شود. معيارها اولويت بندي و گزينه‌هاي ديگر با توجه به آن معيارها ارزيابي مي‌شود. با استفاده از فرآيند سلسله مراتبي تحليلي براي تصميم گيري به صورت مشاركتي كار مي‌شود زيرا با AHP مي‌توان نحوه كار را توضيح داد.

منابع: Investopedia

transparentchoice


برچسب: ،
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۳۱ خرداد ۱۳۹۹ساعت: ۱۲:۳۳:۱۹ توسط:كيان موضوع:

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :